ഉറക്കം- കരിയിലകൾക്കടിയിൽ

————————————————-

അസ്തമയങ്ങളുടെയും
ഉടഞ്ഞ കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെയും
ചവറ്റുകുട്ടയിൽ
നൂറു വയസ്സുള്ള ഒരുവളും
ദൈവവും പ്രണയിക്കുന്നത്
എനിക്കിനി കാണേണ്ട.

നാരകയിലകൾ ചൂടി
മഞ്ഞവഴിയിലൂടെ
മരണം നടന്നുപോകുന്നു
അരിവാളിന്‍റെ മൂർച്ച കൂട്ടുന്ന
ഒറ്റവാക്കുള്ള പാട്ട് പാടിക്കൊണ്ട്:
“നിന്നെയും നിന്നെയും
നിന്നെയും നിന്നെയും….”
ആ പാട്ടും ഇനി കേൾക്കേണ്ട.

രാത്രിയിൽ, ഉടലഴിച്ചു വെച്ച്
ഉടുപ്പിനെകുളിപ്പിക്കുമ്പോൾ
സോപ്പുപതയോടൊപ്പം
ഞാനും ഇല്ലാതാകേണ്ട.

jayakrishnan , poem

ഒന്നു മാത്രം;
മണ്ണുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മരങ്ങളിൽ
ഇലകൾക്കെല്ലാം
പച്ചനിറമായിരിക്കണം ;

കരിയിലകൾക്കടിയിൽ
മഴ തിരയുന്നവന്‍റെ
ഉറക്കം പോലുള്ള പച്ചനിറം.

ഏറ്റവും പുതിയ വാർത്തകൾക്കും വിശകലനങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളെ ഫെയ്സ്ബുക്കിലും ട്വിറ്ററിലും ലൈക്ക് ചെയ്യൂ